More Content, No Journalism

If I were to search for a metaphor to depict the state of public discourse in Malta today, I would easily draw upon the image of a poor turkey running headlong down my grandmother’s hallway while its severed head rests in the kitchen sink.

We’ve really lost our heads. Partisan media outlets relentlessly hammering party dogma exist side by side with various vloggers and digital personalities lauded not only by the mindless followers but by public institutions themselves. A saturation of unqualified content that is contributing to the creation of a society averse to critical thought and obsessed with instant gratification.

I cannot help but notice that the general public is largely composed of people who would rather live as perpetual clowns wearing an endless grin than as discerning minds. I have long wondered what kind of journalists our education system is producing. Today, the reality is that even academic institutions prefer to drape a gown over mediocrity.

To grasp the depth to which the Maltese media landscape has sunk, one must first recognise that not all media output carries the same intrinsic value or nature. Setting aside niche-specific contexts, the fundamental mechanics of media work can be divided into four distinct editorial roles. Roles that average Maltese commentators and, I gravely fear, educational institutions, frequently conflate:

  • Content Creation: The act of recycling, aggregating, or repackaging information that is already in the public domain. Its primary aim is to drive engagement, feed algorithms, and maintain the market visibility of commercial or personal brands. Maltese partisan media churns out vast amounts of this content simply to frame reality from whichever angle suits its interests.
  • Analysis: Interpreting known facts, connecting the dots, and providing context for current affairs. Analysis gives structure to existing information, but in and of itself produces no new facts. Regrettably, this form of output has dwindled significantly largely due to pervasive digital distractions and a collective apathy towards rigorous observation.
  • Opinion: The expression of a personal perspective or commentary on a given subject. It is a purely subjective exercise requiring no primary research. Opinion often serves merely to provoke emotional reactions or offer a fleeting hot take. This format has spread uncontrollably, breeding commentators who claim to know everything while suffocating substantive discourse.
  • Journalism: The active, rigorous process of uncovering new, unverified, or concealed facts through investigation, primary sources, and documentary evidence. Journalism demands thorough verification, offers all parties the right of reply, and publishes material that holds power accountable regardless of the impact on access or personal consequences. Tragically, genuine journalism is increasingly rare in Malta, suppressed by a culture of aggression and impunity in which the powerful can threaten, blackmail, or even kill to prevent uncomfortable truths from coming to light.

When judged against these criteria, the vast majority of what passes for “journalism” in Malta quickly reveals itself to be nothing more than a mixture of the first three categories. Our local media environment suffers from acute self-referentiality. We have created a mediocre ecosystem in which commentators and vloggers interview only those who echo their own agendas, while politicians carefully select platforms that offer comfortable access while dodging adversarial scrutiny. Everyone knows everyone, everyone interviews everyone, and everyone quotes everyone. The result is a closed loop that echoes the same superficial information across different formats.

This failure is further exacerbated when journalism is conflated with personal branding. When a media personality builds a platform around their personal brand, audience loyalty shifts to the creator rather than the veracity of the reporting. Credibility in journalism cannot be built on charisma or popularity. A story should not be trusted because of who is telling it, but because it has been independently verified, grounded in reliable sources, and subjected to rigorous cross-examination against documentary evidence.

Furthermore, the currency of access has corrupted local reporting. A genuinely independent journalist cultivates contacts within government, state institutions, and corporations not as an end in itself, but as a tool to uncover the truth. The existential test of a journalist lies in their willingness to sacrifice that access to publish a story that powerful entities would prefer to keep hidden. In Malta, access is far too often guarded like a trophy. When access demands self-censorship, media figures cease to be journalists and become unaccredited public relations officers.

Journalism is neither an act of favour nor an act of hostility. A journalist’s duty is not to “think of the good” of a political party, commercial enterprise, or public body. Their role is neither to be a friend nor an enemy to power, but an objective investigator of facts. Consequently, a true journalist can never operate as an agent for one political party or another.

A simple metric for evaluating media output in Malta over any given month is to ask: “What new, verified information has this platform uncovered that was not already available elsewhere?” Regrettably, the answer is usually obvious. A media figure can have tens of thousands of followers, stream ten mundane videos a day, interview prominent figures, and sit in the front row of press conferences. Yet if all they do is publish mediocrity and repeat what is already known, they are merely engaged in content creation. If they simply interpret the news, they are conducting analysis. If they merely express what they think, they are offering an opinion.

Journalism occurs only when something previously unknown is uncovered, documented with evidence, tested against counter-arguments, and presented to the public regardless of the discomfort or inconvenience it causes to those in power.


Kontenut iva, Ġurnaliżmu le

Li kelli nsib metafora sabiex biha nirrappreżenta l-pajsaġġ tad-diskors pubbliku f’Malta llum, faċilment nasal insemmi lill-imsejken dundjan jiġri kemm jiflaħ tul il-kuritur tad-dar tan-nanna, waqt li rasu tinstab mimduda fis-sink tal-kċina.

Tlifna rasna bid-djar tal-media partiġġjani li kontinwament itambru l-kredu tal-partit sa vloggers u personalitajiet diġitali osannati mill-flieles ta’ Ġaħan iżda anki mill-entitajiet pubbliċi. Saturazjoni ta’ kontenut medjokri li qed joħloq soċjetà li ma tridx taħseb u li trid l-istantanjetà. Soċjetà magħmula minn persuni li jippreferi jgħixu ta’ pulċinell perennement jiddieħak milli mħuħ kritiċi li jaħsbu, jistaqsu u jixtarru. Minn dejjem staqsejt x’ġurnalisti qed jipproduċi s-settur edukattiv. Illum ir-realtà hija li anki l-entitajiet edukattivi jippreferu jlibbsu toga fuq il-medjokrità.

Biex wieħed jifhem il-qiegħ li mess l-ambjent medjatiku lokali, jeħtieġ l-ewwel nett li jifhem li mhux kull produzzjoni medjatika għandha l-istess valur jew natura. Lil hinn mill-kuntesti speċifiċi ta’ niċċa, il-mekkanika fundamentali tax-xogħol medjatiku tista’ tinqasam f’erba’ rwoli editorjali distinti. Rwoli li fil-kummentarju tal-Malti medju, u wisq nibża’ anki f’dak edukattiv, spiss jiġu konfużi u mħallta flimkien bħallikieku huma l-istess ħaġa:

  • Il-Ħolqien tal-Kontenut: Dan huwa l-att ta’ riċiklaġġ, ġbir jew formulazzjoni mill-ġdid ta’ informazzjoni li diġà hija disponibbli pubblikament. L-għan primarju tiegħu huwa li jingaġġa parteċipazzjoni, jgħalef l-algoritmi, u jżomm ħajja l-preżenza ta’ marki kummerċjali jew personali fis-suq u fis-soċjetà. Il-midja partiġġjana Maltija tiġġenera ħafna minn dan sabiex turi l-verità mill-perspettiva li jaqbel lilha.
  • L-Analiżi: Din tinvolvi l-interpretazzjoni ta’ fatti diġà magħrufa, il-konnessjoni bejn il-punti, u l-proposta ta’ kuntest dwar l-affarijiet kurrenti. L-analiżi tagħti struttura lill-informazzjoni eżistenti, iżda fiha nnifisha ma tipproduċi l-ebda fatt ġdid. Sfortunatament, dan it-tip ta’ kontenut naqas ġmielu. Anki frott l-aljenazzjoni li ngħixu fiha u l-apatija kollettiva quddiem kull forma ta’ osservazzjoni.
  • L-Opinjoni: Din hija l-espressjoni ta’ perspettiva personali jew kummentarju dwar suġġett jew tema partikolari. Hija eżerċizzju suġġettiv, li ma jitlob l-ebda riċerka primarja. L-Opinjoni spiss isservi biss biex tqajjem reazzjonijiet emozzjonali jew tipprovdi kummentarju tal-mument. Dan il-format kulma jmur qiegħed dejjem jinfirex, jwelled monstri li mingħalihom jafu kollox u joħnoq inizzjattivi ta’ natura differenti.
  • Il-Ġurnaliżmu: Il-proċess attiv u rigoruż li jikxef fatti ġodda, mhux verifikati jew moħbija, permezz ta’ investigazzjoni, sorsi primarji u evidenza dokumentata. Il-ġurnaliżmu jitlob li dawn il-fatti jiġu verifikati bir-reqqa, joffri d-dritt għar-risposta lill-partijiet kollha, u jippubblika materjal li jżomm il-poter responsabbli irrispettivament mill-implikazzjonijiet li jista’ jkollhom fuq l-faċilitajiet tal-aċċess u konsegwenzi personali. Sfortunatament dan it-tip ta’ kontenut qiegħed jonqos, speċjalment frott il-kultura ta’ aggressività u impunità li ngħixu fiha. Kultura fejn jekk inti potenti, kapaċi thedded, tirrikatta jew saħansitra toqtol, sabiex tikkontrolla kull forma ta’ tentattiv li tkun magħrufa verità maħmuġa.

Meta mqabbel ma’ dawn id-definizzjonijiet, il-parti l-kbira ta’ dak li jgħaddi bħala “ġurnaliżmu” f’Malta malajr jidher li m’hu xejn ħlief taħlita tal-ewwel tliet rwoli. L-ambjent medjatiku lokali tagħna jbati minn awtoreferenzjalità akuta. Ħloqna ekosistema medjokri fejn il-kummentaturi u l-vloggers jintervistaw biss lil dawk li jirresonaw mal-aġenda tagħhom, u l-politiċi jagħżlu b’attenzjoni kull opportunità li tfornilhom aċċess komdu filwaqt li jevitaw kull skrutinju avvers. Kulħadd jaf lil kulħadd, kulħadd jintervista lill-kulħadd, u kulħadd jikkwota lill-kulħadd. Ir-riżultat huwa katina magħluqa li xxandar u ddamdam l-istess informazzjoni superficjali minn format għal ieħor.

Dan il-falliment huwa mżewwaq iktar hekk kif il-ġurnaliżmu jiġi mħallat mal-personal branding. Meta personalità medjatika tibni pjattaforma madwar il-figura individwali tagħha, il-lealtà tal-udjenza ssir marbuta mal-ħallieq tal-kontenut aktar milli mal-verità tal-kontenut innifsu. Iżda l-kredibbiltà fil-ġurnaliżmu ma tistax tinbena fuq il-kariżma jew il-popolarità. Wieħed m’għandux jafda storja minħabba min qed jgħidha, iżda minħabba li tkun ġiet verifikata b’mod indipendenti, ibbażata fuq sorsi sodi, u eżaminata bir-reqqa ma’ evidenza dokumentata.

Barra minn hekk, il-munita tal-aċċess ikkorrompiet ir-rappurtaġġ lokali. Ġurnalist tassew indipendenti jibni aċċess permezz ta’ kuntatti ġewwa l-gvern, istituzzjonijiet, u korporazzjonijiet, mhux bħala għan fih innifsu, iżda bħala strument biex jikxef il-verità. It-test eżistenzjali ta’ ġurnalist jinsab fir-rieda tiegħu li jissagrifika dak l-aċċess sabiex jippubblika storja li l-entitajiet potenti ma jixtiequx li toħroġ fil-pubbliku. F’Malta, l-aċċess huwa spiss trattat bħala trofew li għandu jiġi protett. Meta l-aċċess iwassal għall-awtoċensura, il-figuri medjatiċi jieqfu milli jkunu ġurnalisti u jsiru uffiċjali tar-relazzjonijiet pubbliċi mhux akkreditati.

Il-ġurnaliżmu m’huwiex att ta’ favur u lanqas att ta’ ostilità. Id-dmir ta’ ġurnalist m’huwiex li “jaħseb fil-ġid” ta’ partit politiku, entità kummerċjali, jew istituzzjoni pubblika. Ir-rwol tiegħu m’huwiex li jkun la ħabib u lanqas għadu tal-poter, iżda investigatur oġġettiv tal-fatti. Għalhekk il-ġurnalist ma jista’ qatt ikun dak li jaħdem għal partit jew ieħor.

Metrika sempliċi għall-produzzjoni medjatika f’Malta fuq xahar partikolari hija dik li nsaqsu: “Liema informazzjoni ġdida u verifikata pproduċiet din il-pjattaforma ta’ komunikazzjoni li ma kinitx diġà disponibbli band’oħra?” Sfortunatament, ir-realtà nafuha. Kull min imiss ma dan is-settur jista’ jkollu għexieren ta’ eluf ta’ followers, ixandar għaxar filmati banali kuljum, jintervista personalitajiet prominenti, u joqgħod fl-ewwel ringiela tal-konferenzi għall-istampa. Iżda jekk l-unika ħaġa li jagħmel hija li jippubblika l-medjokrità u jirrepeti dak li diġà huwa magħruf, ikun qed jagħmel biss content creation. Jekk sempliċiment jinterpreta l-aħbarijiet, qed jagħmel analiżi. Jekk sempliċiment jgħidilna x’jaħseb, qed joffri opinjoni.

Ġurnaliżmu jsir biss meta tinkixef xi ħaġa li qabel ma kinitx magħrufa, tiġi dokumentata bl-evidenza, ittestjata kontra kontro-argumenti, u ppreżentata lill-pubbliku minkejja l-iżvantaġġ jew l-inkonvenjent li tista’ tikkawża lil min jinsab fil-poter.